میدونم با این پست هم خانوما رو با خودم دشمن میکنم و هم آقایون رو! ولی حس میکنم باید این حرفارو بزنم، قصد ندارم از تعریف فمنیسم، تاریخچه و شاخه هاش بگم؛ اگه علاقه مند باشید با صرف یکی، دو ساعت تمامش رو از اینترنت پیدا می کنید؛ لطفا حوصله کنید و تا آخر این مطلب رو بخونید و خودتون قضاوت کنید.
مادر بزرگ من تنها دختر والدینشون بودن، با پسرخالشون ازدواج می کنن، کسی در طول زندگی از گل نازکتر بهشون نگفته و بیشتر عمرشون دست به سیاه و سفید نزدن! یه دونه دختر دارن و دوتا نوه دختر که می پرستنشون؛ همیشه میگن که اگه بجای یه دونه دخترم، یه پسر داشتم، الان چقدر تنها بودم ولی مادر بزرگ من با حالت خاصی در چهره وقتی از جنسیت بچه های کسی میپرسن، میگن پسر نداره؟ (هر کودوم شما که یه مادر بزرگ ۸۶ ساله داشته باشید با این حالت چهره آشنایید؛ یعنی ای بدبختِ بیچاره که پسر نداره!)، مادربزرگ من یه جمله قصار هم دارن: “خدا، مرد رو بالاتر قرار داده!”
با این طرز تفکری که تو ذهن زنهای ما و به تبع اون مردایی که تربیت می کنن، حکاکی شده، چه باید کرد؟ بعضی ها معتقدند که زن معمار جامه مرد سالار است، شاید تنها این بنای پوسیده را مرمت می کنهد، شاید هم معمارش باشه اما معتقدم که کار زیادی نمیشه کرد تنها نتیجه این جریان رفتارهای افراطی زنان در آینده و شیوع پدیده زن سالاری است که خود به خود پس از سالها باز مردسالاری پدید می آورد و این سیکل معیوب تا باد چنیین بادا، ادامه پیدا می کند.
دقت کردید که بیشتر زنهایی که داعیه فمینیست بودن دارن، زندگی های پریشونی دارن و خودشون یه جورایی یا مرد ذلیلن یا مشکل خانوادگی دارن، اتفاقا مرد ها همین مسائل رو پیراهن عثمان میکنن و میخوان ثابت کنن که دنبال این بحثها رفتن، آخر و عاقبت نداره؛ بیایید از یه زاویه دیگه به این قضیه نگاه کنیم؛ زنهایی که برای به دست آوردن حقوقشان در مقابل مردها مشکل دارن، جذب این گروه ها میشن، پس به نوعی پاهگاه و راه نجاته..
صحبت از حقوق شد؛ نمی دونم زنهای ایرونی با چه اعتماد به نفسی به مردا زور میگیم؟ همه قوانین به ضرر ماست! فکر نکنم لازم باشه که لیست کنم که: دیه زن نصفه، شهادت زن نصفه، واسه آب خوردن هم باید از شوهرش اجازه بگیره، حق طلاق نداره…..
و اما حکایت شیرین طلاق؛ اصلا خوشحال نشوید که شوهر پولدار دارید؛ هر وقت اراده کرد بدون اینکه احتیاج به هیچ بهانه چه رسد به دلیل محکمه پسند، با پرداخت کامل مهریه، حق دارد طلاقتان دهد! راستی میدونید حق طلاق چیه؟ شما هرگز حق طلاق ندارید چون زن هستید و حق طلاق ذاتا با مرد است؛ تازه اگر هم با کلی چک و چونه حق طلاق را به شرایط ضمن عقد اضافه کنید، اول اینکه این حق از مرد گرفته نمی شود بلکه شما هم وکیل میشوید از طرف شوهرتان که به وکالت از او، خود را مطلقه کنید!!
هیچ نتیجه ای نمیگیرم و مطلب رو با جمله ای از جمیله کدیور در کتاب “رویاهای زنانه در دنیای مردانه ” به پایان می برم:
“آیا میتوان در آینده نیز از رویاهایمان سخن بگوییم، و جهان مردانه را به چالش فرا خوانیم؟ باید به انتظار نشست …”
یکشنبه ۴ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۱۹ ق.ظ
تا آخرش خوندم!
خیلی بچم واسه فهمیدنش
ولی به عنوان یه مرد خوشحال نیستم که جامعم اینجوریه! اصلا!
پاسخ
یکشنبه ۴ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۱:۲۹ ق.ظ
من قراره به زودی یه مطلب کامل درباره فرهنگ بنویسم ،اما مقدمتا اینجا عرض کنم که دقت کنید بین جوامع با خصوصیت مردانه و جوامع با ویژگی زنانه و همچنین جوامع مردسالار و زن سالار فرق هست .
از لحاظ فرهنگی در جوامع مردانه، افراد به سخت کوشی برای رسیدن به نتیجه بهتر و درآمد بیش تر گرایش دارند، اما در جوامع زنانه، افراد مایل اند تا در آرامش زندگی کنند و زندگی با کیفیتی داشته باشند و لازم به توضیح است که هر دو فرهنگ به شرط زمینه سازی مناسب بسیار خوبند . مثلا ژاپن و آلمان جزو جوامع سخت کوش و مردانه هستند و سوئد و هلند جزو جوامع آرامش طلب
اما مردسالاری و زن سالاری یک مطلق گویی و مطلق اندیشی درباره زنان یا مردان است و من با دفاع بی باکانانه یا حمله شمشیر کشیده با آن مخالفم .
به هر حال اساسا محور سخن و تلاش باید دفاع از حقوق و برابری حقوقی زن ومرد باشد .
پاسخ
یکشنبه ۴ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۰۱ ب.ظ
عجب!
پاسخ
یکشنبه ۴ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۵۱ ب.ظ
این جواب رو برای بار دوم مینویسم. اولیش نرسیده
به نظر من ، افراط و تفریط ، یکی از مشکلات عمده ما آدماست. همیشه از یه طرف بوم میفتیم پایین!
یکی از علتهای این تغییرات ، تحولات بزرگ ولی ناگهانی در فرهنگ مردمه.
قرن ها مردسالاری داشتیم. طی چند دهه اخیر که فرهنگ مردم تغییر پیدا کرد، برای اینکه از سمت مرد سالاری نیفتیم پایین، عقب عقب اومدیم تا از سمت زن سالاری افتادیم پایین. به فیلم ها و سریالهای ایرانی نگاه کنید. حتی اطراف خودمون. دیدید بحث قدرت زن و مادرزن چقدر داغه؟ البته زنها از مردها عبرت گرفتن و حکومت مخفیانه دارن. اینجوری نهضتی علیه اونا به پا نمیشه! (معادل فمینیسم برای مردا چی میشه؟)
ولی این زن سالاری پنهان هم در حال تحلیله. داریم میریم که از یه طرف دیگه بوم بیفتیم پایین. فرزند سالاری! چیزی که الان جوامع غربی به شدت باهاش مشکل دارن. ما هم در آینده ای نه چندان دور. دلیل هم دارم. به تفاوت شدید بین بچه های دهه ۵۰ با متولدین دهه ۷۰ یه نگاه بندازید! حتی تفاوت فرزندان اول و آخر یه خونواده.
به نظر من نه فمینیست باشیم و نه ایست های ضد یا معادلش . عاقل باشیم!
پاسخ
یکشنبه ۴ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۲:۵۴ ب.ظ
از قدیم گفتن حق گرفتنیه نه دادنی پس اگر زنا ادعایی دارن میتونن بیان حقشسونو بگیرن و اصلا ی نکته دیگه زنی اگر توانا هست که هست نیازی به اثباتش نیست و اونایی هم که توانا نیستن همش کر و ور میکنن که ای زن فلان ای زن بیسار در حق زن ظلم شده….و ی اصل پذیرفته شده است که میگه حقیقت از آنجا که حقیقت است حقیقت است پس زن اگر توانا هست ……………
پاسخ
دوشنبه ۵ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۹:۴۳ ق.ظ
سلام به همه دوستان
۱- فکر میکردم متنم بیشتر از اینا فیدبک داشته باشه!
۲- جالبه، من اصلا قصد نوشتن یه متن فمینیستی نداشتم ولی انگار، بوی فمنیستی می داده؛ دو دلیل میتونه داشته باشه: ۱) متن نتونستم منظورم رو درست برسونم ۲) نظرات هم ناشی از دیدگاه مردسالار بوده
۳- شاید اگه این مواردی که بهش اشاره کرده بودم رو یه مرد می نوشت، اون وقت بیان حقیقت بود و نه داد و بیداد فمنیستی
۴- به نظر من هم تساوی باید باشد و نه تشابه ولی عدالت نباید فراموش شود،در اینکه قوانین امروزه بیشتر جوامع از جمله ایران، یک جانبه (به نفع مردان )است، شکی نیست و تدوین قوانین مساوی، باید دغدغه حقوقدانان باشد
۵- به نظرم، علاقه کنترل شده با عقل راه حلی است که در همه جوامع قابل پیاده سازی است، رسوخ این داد وبیدادها به حریم خانواده نه تنها بی فایده بلکه خانمان براندار است
۶- و در نهایت یک پیشنهاد به بانوان محترم: سر سوزن از حقتان در جامعه نگذرید (بدون اینکه اعصاب خود را متشنج کنید) و برای قوام خانواده از همه چیز بگذرید
پاسخ
سه شنبه ۶ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۵:۵۱ ب.ظ
والا، یادم میاد چندین بار که همایش ها و جلسات و کارگروهها یا بعضی وقتا شلوغ بازیایی که به خاطر روز جهانی زن (۸ مارس، اگه اشتباه نکنم) یا فمینیسم برگزار می شد. من از جمله افرادی از نوع پسر ! بودم که لج همه رودر می آوردم ودر جهت خرابکاری مراسم چه کارها که نکردم D:
اما این واقعیت رو قبول دارم که طرز نگاهی که با توجه به تعلیمات خانوادگی و مذهبی تو ذهن ما بوجود اومده متفاوت با حقیقت آفرینش زن و مرد، وحتی در مواردی در تناقض با هم هستند.
در موارد مختلفی در قرآن داریم که مثلا: (( ..وبا زنانتان به نرمی رفتار کنید…))
سوال اینجاست که.آیا مخاطب قرآن همیشه مردان بودند؟ آیا وجود زنها فقط با حضور مردها معنا پیدا می کنه؟ آیا …
پاسخ
سه شنبه ۶ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۵:۵۷ ب.ظ
شاید هم برعکس
ولی فکر کنم دوطرفه ست، وجود هر دو در کنار هم معنا پیدا می کنه، با هم کامل میشن و برای هم آفریده شدن، درسته که این با هم بودن واسه هر دوطرف مسوولیت، محدودیت و خلاصه دردسر داره ولی از اون گریزی نیست چرا که انسان اینگونه خلق شده است فتبارک ا.. احسن الخالقین
پاسخ
شنبه ۱۰ شهریور, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۰:۱۹ ق.ظ
حق گرفتنی هست اما اگه اونایی که باید حق رو ازشون گرفت اینقدر سلطه داشته باشن که راهی برای گرفتن حق نذاشته باشن چی؟!!!!
پاسخ