فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم!!!
عادت کردهایم وقتی ایدهای، عقیدهای یا رفتاری را درک نمیکنیم آن را بیمحتوا بخوانیم. در جامعهای که دائما سر ستیز با افکار نو دارد و با مفاهیم مدرن سر سازگاری ندارد، جسارت هوشمند سرکوب میشود و جریان پیشرفت کند و چه بسا معکوس است. در چنین جامعهای انسان حق فردیت و تجربه کردن هویت خویش را ندارد و خواست جمع است که زندگی فردی شخص را تحت تاثیر قرار میدهد.
اما آیا عدم درک ما از اثری دلیل مناسبی برای رد آن است؟
نوشته شده در دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۶ در ۸:۴۱ ق.ظ و در زیرمجموعهی روزانه.
میتوانید پاسخها این نوشته را پیگیری کنید با RSS 2.0 خوراک.
میتوانید پاسخ دهید٬ یا بازتاب بفرستید از سایت خودتان.
مهر ۳۰م, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۳ ق.ظ
نه خداییش !!
[پاسخ]
مهر ۳۰م, ۱۳۸۶ در ۵:۴۲ ب.ظ
نه والّا!
[پاسخ]
مهر ۳۰م, ۱۳۸۶ در ۷:۱۸ ب.ظ
گرچه با کلیت مطلب موافقم اما نباید از اونطرف بام هم افتاد پایین. بلایی که مدرنیسمها و بعد از آن پست مدرنیسمها (البته اغلب ناخواسته) بر سر هر مقوله ای به خصوص هنر آورده اند فراموش شدنی نیست .
آنگونه که فردوسی را ناسیونالیست افراطی ، کمال الملک را عکاس! و پروین را با تمسخر معلم اخلاق خواندند که گرهی از گره های مدرن را باز نمی کند.
منتظر گره گشایی هایی اهالی مدرن با نقاشی های لخت و عور و داستانهای جنسی و اشعار سیاسی اجتماعی تلخ هستیم.
لطفا یادتان نرود کلیت مطلب را قبول دارم و دلتنگ افکار نو ، جسورانه و گره گشا هستم ، اون موقع خود سنتی ها ، پا پس می کشند .
[پاسخ]
آبان ۲م, ۱۳۸۶ در ۸:۴۶ ق.ظ
شاید مهمترین سنتی که ازش غافلیم، سنتِ سنت شکنی باشد.
[پاسخ]