بعید می دانم که نام «اوریانا فالاچی»، این زن نا آرام، خشن و سرشار از احساسات زنانه را نشنیده باشید. او نیز مانند «گابریل گارسیا مارکز»، «مسعود بهنود» و «عطاء الله مهاجرانی»، هم روزنامه نگار است و هم نویسنده. او نیز با استفاده از حقایق، داستان هایی می نویسد که شاید به عینه وجود خارجی نداشته باشد اما بارها و بارها، در طول تاریخ بشریت به شیوه های مختلف، تکرار شده است.
«اوریانا» مخالف سرسخت جنگ بود اما نوشته هایش، گفتارش و رفتارش، جنگ آفرین بود!
«اوریانا فالاچی» (Oriana Fallaci) در ۲۹ ژوئن ۱۹۲۹ در فلورانس ایتالیا متولد و در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ در همین شهر، دیده از جهان فروبست و به ۷۷ سال ناآرام پایان بخشید. تولد «اوریانا» با زمامداری «موسیلینی» مصادف بود و پدرش که از «موسیلینی» متنفر بود وارد جنبش زیر زمینی شد؛ اوریانا هرچند از جنگ نفرت داشت، پدر را همراهی می کرد و در دوران جنگ جهانی دوم، به عنوان یک چریک ضد فاشیست فعالیت می کرد و تا پایان جنگ تخربه های وحشتناکی را پشت سر گذاشت؛ این زن در تمام عمر پر از پارادکس بود!
شروع فعالیت روزنامه نگاری «اوریانا» به قبل از بیست سالگی اش بر می گردد زمانی که در یک روزنامه محلی به قول خودش «قدرت واژه ها را کشف کرد»، قدرتی که به اسلحه ای برنده در دستش بدل شد که گاهی علیه خودش نیز به کار می برد. گمنامی «اوریانا»، دیری نپایید و به زودی تبدیل به یک روزنامه نگار بین المللی شد که برای معروف ترین جریده های عالم، قلم می زد.
وی یک سال از سالهای دهه شصت را، در ویتنام زندگی کرد و بر اساس آنچه با چشمان خود دیده بود، کتابی با عنوان «زندگی، جنگ و دیگر هیچ نوشت» که نگاهی واقعی به چهره کریه جنگ و تبعات آن دارد. این کتاب جوایز زیادی برای «اوریانا» به همراه داشت.
هرچند همین جسارت ها که گاهی به دیوانگی بدل می شد، برای شهرت یک فرد آن هم یک زن، کافی است اما شهرت اصلی «اوریانا» به دلیل مصاحبه های مفصل وی با رهبران تاریخ ساز جهان است؛ محمدرضا شاه پهلوی، یاسر عرفات، ذوالفقار علی بوتو، آیتالله خمینی، ایندیرا گاندی، معمر قذافی، هنری کیسینجر و…
جوایز معتبر بسیاری چون مدال طلای تلاش فرهنگی برلسکونی، جایزه آمبرگنو درو ؛ معتبرترین جایزه شهر میلان ، جایزه آنی تیلور مرکز مطالعات فرهنگ عامه نیویورک و کاندیدای دریافت جایزه نوبل ادبیات و.. به پاس جسارت های «اوریانا» به وی اعطا شد.
در ایران نام «اوریانا فالاچی» در اواخر دهه چهل شمسی (دهه شصت میلادی) با ترجمه آثار وی علیه جنگ ویتنام و حکومتهای دیکتاتوری باقیمانده در اروپا (یونان، اسپانیا و پرتغال) مطرح شد. وی یک بار در سال ۱۳۵۱ برای مصاحبه با شاه سابق و بار دیگر در سال ۱۳۵۸ برای مصاحبه با «آیتالله خمینی» و مهندس «بازرگان» به ایران سفر کرد. این مصاحبهها، آخرین بار در سال ۱۳۸۳ همراه با مصاحبه «معمر قذافی»، «آریل شارون» و «لخ والسا» در ایران منتشر شد.
«اوریانا فالاچی» که به لحاظ عقاید سیاسی از چپ بریده و راستگرا محسوب میشد، از نظر مذهبی یک «ملحد مسیحی» به شمار میآمد؛ زیرا او ظاهرا به خدا ایمانی نداشت، اما گهگاهی تمایلاتی را به مسیحیت نشان میداد. به عنوان نمونه او در اگوست ۲۰۰۵ با پاپ «بندیکت شانزدهم» دیدار کرد؛ باز هم پارادکسی دیگر در زندگی این زن نا آرام!
او هنگامی که فهمید به نوعی سرطان قابل کنترل دچار است تصمیم گرفت دیگر کتاب ننویسد، برای تجربه هم شده، زندگی آرامی در پیش گیرد و بقیه عمر را به استراحت بپردازد. او با نگاه ویژه ای که به زندگی داشت (که نه خدا را قبول داشت و نه خلقت تصادفی جهان و نه هیچ تئوری دیگری از لائیکها و دیگر دانشمندان دین گریز) گوشه گیرانه در آپارتمانش در نیویورک و ویلایش در توسکانی ایتالیا به زندگی مشغول بود. اما حادثه ۱۱ سپتامبر، واقعه ای نبود که «اوریانا» یارای ساکت ماندن در برابر آن داشته باشد؛ کتابی در اکتبر ۲۰۰۲ از او به چاپ رسید به نام «خشم و غرور» که در آن خواهان نابودی آنچه امروزه به نام اسلام مطرح است شدهاست. انتشار این کتاب سبب شد که فالاچی در سن هفتاد و دو سالگی آرامش خود رااز دست دهد و مجبور باشد همواره تحت محافظت نیروهای پلیس قرار گیرد. همچنین این کتاب پیگردهایی را برای نویسندهاش به دنبال داشت. اما تمام این مسایل حاشیهای مانع از فروش بالای این کتاب در سال ۲۰۰۲ در ایتالیا نشد.
مسلمانان در ایتالیا و فرانسه پس از انتشار این کتاب او را تهدید به مرگ کردند. اما پاسخ او این بود که: «من از نه سالگی با درد و مرگ دست و پنجه نرم کردهام. در ویتنام، در لبنان، مکزیک، بولیوی و یا هر جای دیگر. اما از سال ۱۹۹۲ که زیر تیغ جراحی برای بهبود سرطان سینه قرار گرفتهام هر روز می میرم».
اوریانا فالاچی، در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶، در سن هفتاد و شش سالگی در بیمارستانی در شهر فلورانس ایتالیا، بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت و بالاخره به آرامش ابدی رسید…
معروف ترین کتاب های وی عبارت است از: «جنس ضعیف»، «زندگی، جنگ و دیگر هیچ»، «نامه به کودکی که هرگز زاده نشد» (۱۹۷۵)، «مصاحبه با تاریخ» (۱۹۷۶)، «یک مرد» (۱۹۷۹)، «اگر خورشید بمیرد»، «خشم و غرور» (۲۰۰۱)، «هفت گناه هالیوود» (۱۹۵۸)، «پنه لوپه به جنگ میرود» (۱۹۶۲).
* در تهیه این نوشتار از اطلاعات دانشنامه آزاد فارسی (ویکیپدیای فارسی) از اطلاعات و برخی جملات در مورد «اوریانا فالاچی» استفاده شده است.
آذر ۱۱
یکشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۳۳ ق.ظ
حالا مطمئنا اغلب پارادوکساش حل شده
پاسخ
یکشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۱۳ ب.ظ
مطلب جالب و مفیدی بود.
پاسخ
یکشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۲:۳۹ ب.ظ
نظری ندارم!
پاسخ
یکشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۲:۴۹ ب.ظ
اصولا برای این مدل متن ها نمیشه کامنت نوشت مگر اینکه مثلا کتابهای این خانوم رو خونده باشید که بحث پیش بیاد، راستش من کم کم دارم به این نتیجه می رسم که هیچ کس کتابایی که من خوندم رو نخونده!
پاسخ
پیمان پاسخ:
بهمن ۱۹م, ۱۳۸۸ - ۳:۱۳ ب.ظ
عجب!
پاسخ
یکشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۹:۱۲ ب.ظ
آخه چی بنویسم …
پاسخ
دوشنبه ۱۲ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۸:۲۰ ق.ظ
یکی از محبوبترین خبرنگاران .. کتاب زندگی جنگ و دیگر هیچ جزو بهترین کتابهای خوانده ام است . مصاحبه با تاریخ … نامه به کودکی که هرگز زاده نشد … پنه لوپه به جنگ می رود… اگر خورشید بمیرد … تمامی این کتابها را هر کسی باید در زندگی اش یک بار بخواند … مخصوصا پنه لوپه را که بر هر زنی واجب است ..
خانم مهسا خانم ناامید نباشید… من هم خوانده ام …
پاسخ
میلاد پاسخ:
مرداد ۱۹م, ۱۳۸۸ - ۷:۳۳ ب.ظ
متاسفانه بعضی کتباش اصلا تو بازار نیست مثل خشم وغرور/پنه لوپه…/اگرخورشید بمیرد/۷گناه هالیوود.در ضمن باید از اقای یغما گلرویی که با ترجمه روان بعضی از کتابهای فالاچی لذت خوندنشون رو به ما هدیه کردن تشکر کنم ومنتظر ترجمه بقیه اثار این روزنامه نگار شجاع باشیم
پاسخ
دوشنبه ۱۲ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۴:۲۵ ب.ظ
به نظر من چیزی که باعث موفقیت اون شد صداقت و شجاعت بینظیر اون بود/فالاجی روزنامه نگار بر جسته ای بود که شگرد خاصی تو مصاحبه داشت.ولی ضد اسلام بودن اون بعد از ۱۱ سپتامبر معلوم شد که گفته بود کاش من یه بمب داشتم تا همه مسلمونارو منفجر کنم!!!!!
پاسخ
دوشنبه ۱۲ آذر, ۱۳۸۶ در ساعت ۴:۲۶ ب.ظ
من که ترسیدم
پاسخ
شنبه ۲۴ فروردین, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۰:۴۷ ب.ظ
چاپ چهارم کتاب”گفتگوهای فالاچی” را امروز خواندم ،بی تردید بهترین کتابی بود که در این چند سال اخیر مطا لعه کردم،هرگز این کتاب را از دست ندهید.دیدگاه شما و شاید حتی جهان بینی شما را دگرگون میکند.
پاسخ
یکشنبه ۲ تیر, ۱۳۸۷ در ساعت ۲:۱۳ ب.ظ
من از طرفداران فالاچی هستم و از خواندن کتابهایش لذت میبرم و خواندن کتاب یک مرد زابه همه دوستان توصیه میکنم .
پاسخ
یکشنبه ۹ تیر, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۲:۰۲ ب.ظ
با سلام .
من از طرفداران پر و پا قرص مرحومه خانم اوریانا فالاچی می باشم . در ایران هنوز شناخته شده نیست . مثل چیزهای دیگری که برای جهان شناخته شده ولی در ایران هنوز بنا به دلایلی شناخته نشده است .
پاسخ
شنبه ۲۹ تیر, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۰:۱۲ ق.ظ
یکی از بهترین کتابهایی که در تمام عمرم خوندم کتاب اون بود ،کتاب یک مرد ،مردی که زندگیش همیشه حرفهایی واسه گفتن واندیشیدن داره
منم خوندن کتابهای فالاچی رو به همه دوستان توصیه می کنم چون واقعا پنجره جدیدی رو به واقعیات را به روی آدم باز می کنه…..
پاسخ
دوشنبه ۱۱ شهریور, ۱۳۸۷ در ساعت ۲:۳۷ ب.ظ
همه کتابهاش زیباست ولی به نظر من خواندن کتاب نامه به کودکی که هرگز متولد نشد(البته بدون سانسورش) برای همه خانوما لازمه
پاسخ
شنبه ۳۰ شهریور, ۱۳۸۷ در ساعت ۳:۳۲ ب.ظ
سلام من تمام کتابای جذاب و خوندنی این خانم رو خوندم و به نظر من برجسته ترین و جذابترین بخش وجود ایشون شجاعت بی نظرشون به عنوانه یک زنه که میتونیم این رو از تمام کتابهاش بخصوص(( نامه های به کودکی که هرگز زده نشد)) بفهمیم یادش شاد باد
پاسخ
شنبه ۶ مهر, ۱۳۸۷ در ساعت ۵:۱۱ ق.ظ
مطلب جالبی بود مرسی
من تنها کتاب یک مرد رو خونده بودم و نمی دونستم که کتابهای دیگه اش هم به همون زیبائیه
البته من ورژن موبایلی کتاب یک مرد رو خوندم
کسی متن کتاب رو داره که به صورت text باشه نه pdf برای ایجاد ورژن جدیدتر کتاب موبایل?
پاسخ
جمعه ۲۲ آذر, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۲:۳۵ ب.ظ
khosham miad khnume falaci angosht tu harsurakhi kardefaghat taajob mikonam ke chera dar bazi mavared kutah fekrane amal karde
پاسخ
دوشنبه ۲۸ بهمن, ۱۳۸۷ در ساعت ۲:۳۸ ب.ظ
مطلب جالب و مفیدی بود.
پاسخ
سه شنبه ۱۵ اردیبهشت, ۱۳۸۸ در ساعت ۹:۴۴ ب.ظ
سلام من همیشه دوست داشتم جای اوریانا بودم به راستی که در امر مصاحبه توانا بوده
پاسخ
دوشنبه ۱۹ مرداد, ۱۳۸۸ در ساعت ۷:۲۸ ب.ظ
از فالاچی کتابهای زندگی جنگ ودیگر هیچ/جنس ضعیف/یک مرد/نامه به کودکی که هرگز زاده نشد.کلا از سبک نوشتن اون خوشم اومد بخصوصنامه به کودکی که هرگز زاده نشدیک شاهکار بود
پاسخ
شنبه ۱۶ آبان, ۱۳۸۸ در ساعت ۹:۲۳ ب.ظ
سلام !واقعا زن یعنی این !آیا امکان داردجامعه ایران چنین زنانی راپرورش دهد؟حداقل بااین رویکردکمتر از ۲قرن آینده منتظرنباشید!
پاسخ
چهارشنبه ۱۱ آذر, ۱۳۸۸ در ساعت ۱:۱۶ ق.ظ
ای کاش همون کودکی بودم که زاده نشد
دوستتان دارم
پاسخ
دوشنبه ۲۳ آذر, ۱۳۸۸ در ساعت ۳:۳۳ ق.ظ
زمانی قضاوت کنیم که طرفدار هیچ ملت و مذهبی نباشیم.
حتما به حقایق نزدیک میشویم…
پاسخ
چهارشنبه ۲۵ آذر, ۱۳۸۸ در ساعت ۸:۴۰ ب.ظ
با درود…
خواستم از این طریق از آقای سیاوش قمیشی به خاطر موزیک زیبای (طاقت بیار رفیق) تشکر فراوان کنم…
پاسخ
دوشنبه ۱۴ دی, ۱۳۸۸ در ساعت ۱:۴۰ ب.ظ
جمال الدین یوسف زاده یکی از کشتی گیران نام آور استان قزوین است.جمال الدین یوسف زاده فردی باهوش و زیرک است که به همنوعان خود کمک های زیادی کرده…
پاسخ
سه شنبه ۲۹ دی, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۲:۱۹ ق.ظ
مرحوم اوریانا فالاچی بیشک یک نویسنده نادر با درک و فهم بالا بود . او را به این خاطر میپرستم که یک شخص ضد اسلام بود . اسلامی که ایران را ویران نمود و حال هم به این کار ادامه می دهد . به خاطر این دین چه چیزها که از دست ندادیم .مگر اجداد ما به زور شمشیر اعراب جاهل به دین اسلام نگرویدند.اسلام ضد پیشرفت بشریت میباشد همین و بس !!!
پاسخ
sahar پاسخ:
فروردین ۲۲م, ۱۳۸۹ - ۲:۱۱ ب.ظ
شما که اسمت هم عربیه ولی از اونا فقط جاهلیتشون رو داری “الدین عند الله الاسلام”. به امید روزی که نوای روح بخش حضرت مهدی به همه ی این حرفای امثال شما پایان بده…
پاسخ