«غلو مستحسن» یکی از صنایع ادبی است که به نظر من حتی از «تشبیه» نیز فراوانی بیشتری در شعر و نثر کهن ایران و حتی ادبیات معاصر دارد. ما ایرانیان از این صنعت در گفتگوی روزمره خود هم استفاده می کنیم؛ شاید سرگرمی جالبی باشه که یک صبح تا شب - یا شاید اصلا دو سه ساعت هم کافی باشد - تعداد دفعاتی که از این صنعت ادبی در مکالمه عادی استفاده می کنیم را شمارش کنیم، نتیجه قطعا خنده دار و تامل آور است!
برگردیم به ادبیات؛ در اشعاری که به سبک «هندی» سروده شده است بیشترین استفاده از این صنعت به همراه تشبیه ها و ایهامات دور از ذهن شده است به گونه ای که مفاهیم ساده که به صورت صریح بسیار دلچب تر است در لفافه ای از کلمات و تشبیهات آنقدر ثقیل شده است که درک آن برای مخاطب دشوار و مستلزم پیشینه ادبی قوی و گاه غیر ممکن شده است؛ (یه جورایی دیگه شورش در اومده!!)
سال دوم دبیرستان، سرکار خانم «پاک سرشت» که معلم ادبیات ما بودند برای نشان دادن عمق این فاجعه! بیت زیر را مثال زدند که پس از گذشت حدود ده سال، هنوز در ذهنم مانده است:
اگر از پرتو حسن تو زنبور عسل خیزد / گلاب از ابر می بارد زدود شمع تا محشر
دو تا پیشنهاد برای جالب شدن این پست دارم:
۱- قصه بیت بالا رو بنویسید،
۲- از لیست غلوهای روزانه تون مارو هم مستفیض کنید و
۳- نمونه های جالبی که تو ذهنتونه اضافه کنید.
هفته دیگه در همین روز جواب معمای بیت بالا رو می نویسم و به کسانی که درست نوشته باشن، جوایزی بدون قید قرعه! تعلق خواهد گرفت!    

سلام.

سال نو را تبریک می‌گم و برای همه دوستان آرزوی سالی خوب دارم…

باز سال نو، فروردین، یازدهم و تکرار همون داستان‌های همیشگی.

صادق خان مفصل راجع به مشکلات نوشته، من فقط یه سؤال توی ذهنم هست که مطرح می‌کنم:

چرا جوونای سمپاد، انجمن رو مال خودشون نمی‌دونن؟!

گروهی که دارن زحمت برنامه‌ریزی و برگزاری مراسم رو می‌کشن، تقریباً دوسومشون همون‌هایی هستن که در دو سال گذشته هم همین مسؤلیت‌ها رو به عهده داشتن.

حضور دوستان جوون‌تر کم‌رنگه و ارتباط دل‌چسبی با انجمن ندارن.

چرا؟

 اگه مشکلی هست که از طرف ما قابل حله مطرح کنید، درحد امکان سعی خواهیم کرد.

منتظر جواب دوستان هستم.

چند روزی بیشتر به یازدهم فروردین نمانده است. بر خلاف سال گذشته، تعداد نیروها کم‌اند، هنوز همه خبر نشده‌اند. هزینه‌ها زیاد شده است و اسپانسر نایاب.
همان قدیمی‌ها هستیم تعدادی هم جدید.
همه می‌دانیم دیر شده است. همه نگران هزینه‌ها هستیم. با هلال احمر که صحبت می‌کنی از ۷۵۰٫۰۰۰ تومان پا پایین نمی‌گذارد (چند روز پیش رئیس سابقش را دیدیم. محترم مردی بود که به همت او سالن ساخته شده بود. می‌گفت وقتی سالن را ساختیم قرار بود برای NGOها حداقل هزینه دریافت شود یا نشود)
این روزها ایرانسل هم اذیت می‌کند. پیام‌های ایرانسل به همراه اول ارسال نمی‌شود.
همه و همه دست به دست هم داده‌اند تا کارها در این اندک زمان مانده پیش نرود. اما همت دوستان بلند است و شوق دیدار یازده‌فروردین زیاد.
با هم تلاش می‌کنیم و شروع می‌کنیم. قدم به قدم مشکلات را حل می‌کنیم و اندکی جسارت آمیخته با توکل و امیدواری!
خواندن ادامه‌ی این نوشته »

ای خدای دگرگون کننده دلها و دیده ها
ای تدبیر کننده روز و شب
ای دگرگون کننده حالی به حالی دیگر
حال مارا به بهترین حال دگرگون کن
سال نو همه ایرانیهای عزیز به خصوص شما مخاطب محترم لوتوس مبارک

سلام به همه دوستان عزیز سمپادی
امیدوارم که سال جدید رو با خوبی و خوشی آغاز کرده باشید و سال ۸۷ براتون پر از پیشامدهای شادی بخش باشه.
یه کم پیدا کردن موضوع برای اولین پست سالم در لوتوس سخت بود؛ اینکه چی بنویسم که برای خواننده ای که توی تعطیلات نوروز وقی رو برای وبلاگ خوندن میذاره، نا امید نشه، طبق معمول قفسه کتابهام به دادم میرسه؛ «خانواده نیک اختر»، خودشه!

خواندن ادامه‌ی این نوشته »

لحظات آخر سال است. سالی که گذشت پر بود از خوبی و بدی. شادی و غم. خنده و گریه. امید و یاس. موفقیت و شکست.
لختی بیاندیشم:
آیا سال ۸۷ را با امید شروع خواهیم کرد؟
آیا سال ۸۷ را با شادی شروع خواهیم کرد؟
آیا می‌دانیم از سال ۸۷ چه می‌خواهیم؟
آیا سال ۸۷ را زندگی خواهیم کرد یا زنده‌گی؟

امیدوارم که خوبی‌های سال جدید بیشتر از بدی‌هایش، شادی‌هایش بیشتر و پادارتر از غم‌هایش، خنده‌هایش عمیقتر از گریه‌هایش، امیدش گرمابخش‌تر از سرمای یاسش و شکست‌هایش پل‌های موفقیت‌هایتان باشد.

صادق، یکم فروردین ۸۷، قبل از شروع سال ۸۷

پ.ن. خوب بود که بودی همراهمان در لوتوس ۸۶. سال آینده همراهمان بمان در لوتوس ۸۷