محققان می گویندبرای آنکه راحتتر مطالب را به ذهن بسپارید یک راه ساده در دسترس است؛ بو کردن گل رز،محققان آلمانی در مطالعات خود به این نتیجه رسیده اندکه با بو کردن ووجود داشتن بوی عطر در فضا حتی در حالت خواب افراد،می توان به حافظه آنها افزود.

محققان مدعی شده اند فعالیت بویایی انسان در حالت خواب وشاید سایر فعالیت های مغزی در حالت خواب ،می تواند بر حافظه انسان تاثیرمثبت بگذارد و باعث می شود فرد پس از بیدار شدن ساده تر مسایل را به خاطربسپارد.

یان بورن از دانشگاه لوبک وهمکارانش ۷۴نفر داوطلب را مورد مطالعه قرار دادند.این افراد در بازیهای حاظه ای وتمرکز شرکت کردند و مشخص شد کسانی که قبل از در بازی گلهای رز را بو کرده اند بسیار بهتر از دیگران نتیجه گرفته اند.در نهایت محققان برای آنکه نتیجه تحقیقات را بصورت عددی نشان دهند نتیجه را اینگونه بیان کردند:در حالت عادی پس از نشان دادن ۵۰ کارت با تصاویر مختلف به ۳۰ داوطلب ۶۹ در صد آنها را در خاطر داشتند،اما در در صورتی که قبل از بازی یک ساعت در اتقی با بوی گل رز می نشستند این رقم به ۷۶ در صد می رسید ودر صورتی که افراد یک شب را در این اتاق می خوابیدند این رقم به ۸۶ در صد می رسید.

گروه بورن می گوید بوی بوی معطر وعطر گونه باعث پیشرفت عملکرد مغزی وبهبود حافظه انسان می شود،البته این مساله به خصوص در حالتی است که انسان این بو ها را در مرحله خواب عمیق در محل خوابش استشمام کند

یک مقام مسوول از سایپا به من گفت ، حالا که عکس وانت پژو را نشون میدی ، چرا عکس وانت ما را نشون نمیدی ؟
من هم واسه اینکه عدالت برقرار بشه ، این کارو میکنم .
! این هم یه عکس از    وانت پراید !

به نظر می‌رسه خیلی‌ها مشتاق گرفتن اقامت آمریکا باشند بخصوص وقتی که شما اجازه تابعیت دوگانه را طبق قوانین ایالات متحده دارید. برای مهاجرت و گرفتن گرین‌کارت راه‌های مختلفی است. اگه عجله نداشته باشید و یا حداقل‌هایی که برای انجام پروسه مهاجرت عادی نیاز دارد را ندارید، می‌توانید به شانس خودتون تکیه کنید.

خواندن ادامه‌ی این نوشته »

برنامه جالبی بود، حمید می گفت ضربات سختی که استاد به من می زد شیرین بود از این جهت که می خواست از من یک قهرمان بسازه. من به خود می بالیدم چون من را انتخاب کرده بود. توی زندگیم هم به همین رسیدم. خدا من را انتخاب کرد و ضربات سنگینی بر من وارد کرد، چون من را دوست داشته و می خواسته قهرمان بشم!

خواندن ادامه‌ی این نوشته »