سلام.
صدرا پسر منه که خیلی از دوستان دیدنش. پسر باهوش و بازیگوشیه.
امسال کارای مدرسهش خیلی سنگینتر از سال گذشته شده.
واقعا عجیبه! کتاب علوم چهارم دبستان رو یه چکی بکنید. مطالبی پراکنده و غیر متناسب با سن این بچهها. مثلا یه چندتایی از عناوین رو ببینید: انواع سلولهای تشکیلدهنده برگ، وسایل مختلف آزمایشگاهی، و از همه اینا بدتر، مدارهای ساده الکتریکی با تمام جزئیات مثلا: مداری با ۲ باتری و ۲ لامپ، لامپها رو سری ببندید، موازی ببندید، باتریها رو سری و بعد موازی ببندید. تموم این حالات را با هم مقایسه کنید و…
فشار زیاد درسی روی بچهها مطمئنا در وضعیت روانی حال و آیندهشون تأثیرات منفی زیادی داره و خواهد داشت. نمیدونم به کی باید اینا رو گفت. نمیدونم چه گروهی مسؤول تالیف و تدوین کتابهای چهارم دبستان هستن، ولی به نظرم گروه بسیار بیسواد و بیتجربهای هستن. خیلی دلم میخواد حضوری این جماعت رو ببینم و اینو بهشون بگم.
بگذریم.
روال درسی صدرا اینه که ظهر میاد خونه. تکالیف روز رو که روی برچسب نوشته میزنه به دیوار که هم جلوی چشم خودش باشه و هم مامانش در جریان تکالیف قرار بگیره.
دیروز نگاهی به برچسب تکالیف صدرا انداختم. بد نیست شما هم ببینید:
فوتبال بازی شود. کامپیوتر بازی شود. کارتون دیده شود. ذرهای درس خوانده نشود. همین.
کلی خندیدم. و تکلیف اصلی، برچسبی بود زیر اون یکی. تصویرشو ببینید:
حجم تکالیف یک شب! واقعا برای سیستم آموزشی کشور متاسفم. سیستمی که دانشآموزش باید توی خونه دانشجو باشه و دانشجوش میتونه فقط توی کلاس درس گوش بده و هر روز از دانشگاه که میاد بیرون، خوش باشه تا شروع کلاسهای فردا!
یه زمونی جلسهای بود درمورد سیستم آموزشی دبستان در کشورهای پیشرفته. نکات جالبی داشت که دفعه بعد براتون مینویسم.
پنجشنبه ۸ بهمن, ۱۳۸۸ در ساعت ۶:۱۵ ب.ظ
خوب یه روز تفریح و بازی یه روز درس حجیم :دی
عیبش کجاست؟
خوب سیستم آموزشی ای داریم که جوونی رو از بچه هامون میگیره و روحشونو میکشه
پاسخ
مهدی امیرحیدری پاسخ:
بهمن ۱۰م, ۱۳۸۸ - ۸:۰۴ ق.ظ
بدبختی اینجاس که هر روز درس حجیمه. حتی بعضی از جمعهها هم آزمون آیندگان و از این جور مزخرفات!
یه سؤال: مزخرف اینجوری نوشته میشه یا با یه «ز» دیگه؟
پاسخ
احسان پاسخ:
بهمن ۱۰م, ۱۳۸۸ - ۷:۱۷ ب.ظ
همینطوره.
پاسخ
پنجشنبه ۸ بهمن, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۰۰ ب.ظ
بسیار حرف حسابی زدی مهدی جان
بعید میدونم دستت برسه سیستم مدرسه رو درست کنی، تنها کاری که میتونی بکنی اینه که سیستم خودت برای تربیت پسرت درست باشه.
گویا همه موافقن که خیلی از مطالب کتابهای درسی به هیچ دردی نمیخوره ولی باز اصرار دارن بچهشون حتما ۲۰ بگیره. (یک جوری جو رقابت با دیگران)
پاسخ
مهدی امیرحیدری پاسخ:
بهمن ۱۰م, ۱۳۸۸ - ۸:۱۵ ق.ظ
سلام احسان جان.
دقیقا. همه با هم مسابقه گذاشتن که هرچه بیشتر بچههاشونو داغون کنن. چه ازنظر روحی و چه جسمی.
زمون ما، دبستان دو شیفته بود: ۸ تا ۱۱:۳۰ و ۱۴ تا ۱۶:۳۰. عیبهای خاص خودشو داشت، ولی خستگی بچهها کمتر بود. الان یه سره از ۸ تا ۱۲:۳۰ یا ۱۳. اینجوری خیلی خوبه، به شرط این که بقیه روز آزاد باشن. توی دبستان، بعضی از بچهها ازنظر جسمی واقعا قابل ترحم هستن. اونوقت میبینی باید حداقل روزی ۵ ساعت هم توی خونه وقت بذاره برای کارای مدرسهش.
واقعا تآسف برانگیزه که مسؤولین تدوین کتب درسی دبستان، قد یه ارزن هم از روانشناسی کودک نمیدونن و نمیفهمن.
پاسخ
شنبه ۱۰ بهمن, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۲۶ ق.ظ
خیلی پسند بود دکتر.
پاسخ
مهدی امیرحیدری پاسخ:
بهمن ۱۰م, ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۹ ق.ظ
ممنون. نظر لطفته هادی خان
پاسخ
چهارشنبه ۱۴ بهمن, ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۰۶ ب.ظ
چه باید کرد آیا؟
یادمه یه چندین سال پیش کتاب علوم دبستان شایدم راهنمایی (الان یادم نیست) را دیدم. مطالب کتاب رفته بود به سمت اینکه علم زندگی بشه. که برام خیلی جالب بود. اون موقع احساس کردم که گویا آدم عاقل هم در سیستم آموزش و پرورش یافت میشه.
اما، اما گویا زور حمقای قوم خیلی بیشتر و روز به روز دریغ از دیروز.
پاسخ
مهدی امیرحیدری پاسخ:
بهمن ۱۵م, ۱۳۸۸ - ۸:۲۴ ق.ظ
متاسفانه اشتباهاتی توی سیستم و حتی متون آموزشی دبستان دیده میشه که حتی از یه بچه هم انتظارشو نداری. گاهی چنان اعصابم از این اشتباهات به هم میریزه که حد نداره. ولی هیچ کاری نمیشه کرد، متاسفانه.
پاسخ
احسان پاسخ:
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ - ۱:۲۵ ق.ظ
هر وقت اعصابت خورد شد، فحش بده به جد و آباء یکی که اگه مطالب سیاسی ممنوع نبود میگفتم کی.
)
پاسخ
سه شنبه ۲۰ بهمن, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۲:۳۰ ب.ظ
من شنیدم که میخوان پیش دبستانی رو جز سالهای تحصیلی رسمی کنن!
هیچ چیزی به بچه ها عمقی یاد داده نمیشه
فقط مطالب سنگین رو میارن تو سنین پایین ناقص میگن بعد تو سالهای بعد هی تکرارش میکنن و چیزای مهم رو جا میندازن.
پاسخ
صادق نقاشزاده یزدی پاسخ:
بهمن ۲۰م, ۱۳۸۸ - ۱۲:۳۹ ب.ظ
البته اینکه قدرت و توان پردازش مغر همراه با بزرگ شدن افزایش پیدا میکنه واضح است. اینکه یه مطلب را در سالهای اول خلاصه و سطحی بیان میکنند و بعد در سالهای بعد مرتب کامل میکنند به این دلیله.
مشکل من اینه که مطالبی که گفته میشه مطلب به درد زندگی بخور نیست.
از نظر من یکی که از نظام آمورش عمومی (دبیرستان) بیرون میاد، باید بتونه مشکلات عادی زندگیش را حل کنه و زندگی کنه. الانه کسی که میاد بیرون اگه ولش کنند از گشنگی ممکنه بمیره! این درست نیست. هست؟
پاسخ
مهدی امیرحیدری پاسخ:
بهمن ۲۱م, ۱۳۸۸ - ۹:۰۶ ق.ظ
بله خانم آسایش. قراره پیشدبستانی از سال آینده بیاد جزو دبستان، و راهنمایی هم بشه جزو دبیرستان. نمیدونم چه قرابتی با سیستم ۶-۶ قدیم داره، ولی شمایلش که یکی میشه!
تا حدودی با صادقخان موافقم و تاحدودی نه! درسته که قدرت مغز و توان پردازش به تدریج افزایش پیدا میکنه، اما گاهی مغز قدرت فهمیدن یه مطلب رو نداره و آموزش اون مطلب میتونه فقط یه استرس به کودک وارد کنه. فرض کن بگیم دستگاه گوارش کودک قراره تکامل پیدا کنه، پس از روز اول بهش غذا بدیم بخوره که تکاملش بهتر بشه!
علاوه بر این که خیلی از چیزا هرگز به درد نخواهد خورد، خیلی چیزا هم جاش توی دبستان نیست.
به بچه امروز مدار ساده الکتریکی با یه لامپ و یه باتری و دو تا سیم یاد دادن، هفته بعد کلا بحث مدارهای موازی و سری رو شروع کردن، اونم با چه شرایطی: لامپها رو موازی و سریال ببندیم، باتریها رو موازی و سریال ببندیم، توی این ۴ حالت اگه یه لامپ رو باز کنیم چی میشه، یه باتری رو برداریم چیمیشه و… بله! تعجب نکنید. دقیقا مطالب کتاب کلاس چهارم دبستانه!
بچه رو تبدیل میکنن به اقیانوسی از دانستهها، البته اقیانوسی با عمق ۱ سانتیمتر!
و بچه دبیرستانی ما یه مسأله ریاضی رو از سه تا راه بلده حل کنه، ولی اگه یه تراول بدی دستش که بره نون بگیره، اگه توی حساب کردن نون مشکل پیدا نکنه، توی برقراری ارتباط با نونوا حتما مشکل داره.
خیلی مشکل داریم. فردگرایی توی سیستم تحصیلی بیداد میکنه. چیزی که برای فرد سمّه. همینه که توی وزنهبرداری و کشتی و شطرنج مقام میاریم، ولی توی بازیهای گروهی همیشه مشکل داریم.
بگذریم. یه پست کوتاه توی روزای آینده میذارم راجع به سیستم آموزشی دبستان توی کشورهای پیشرفته.
تا بعد.
پاسخ