دیدگاه‌ها برای: همین‌جوری: مشق!

با: مهدی امیرحیدری

مهدی امیرحیدری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

بله خانم آسایش. قراره پیش‌دبستانی از سال آینده بیاد جزو دبستان، و راهنمایی هم بشه جزو دبیرستان. نمی‌دونم چه قرابتی با سیستم ۶-۶ قدیم داره، ولی شمایلش که یکی می‌شه!
تا حدودی با صادق‌خان موافقم و تاحدودی نه! درسته که قدرت مغز و توان پردازش به تدریج افزایش پیدا می‌کنه، اما گاهی مغز قدرت فهمیدن یه مطلب رو نداره و آموزش اون مطلب می‌تونه فقط یه استرس به کودک وارد کنه. فرض کن بگیم دستگاه گوارش کودک قراره تکامل پیدا کنه، پس از روز اول بهش غذا بدیم بخوره که تکاملش بهتر بشه!
علاوه بر این که خیلی از چیزا هرگز به درد نخواهد خورد، خیلی چیزا هم جاش توی دبستان نیست.
به بچه امروز مدار ساده الکتریکی با یه لامپ و یه باتری و دو تا سیم یاد دادن، هفته بعد کلا بحث مدارهای موازی و سری رو شروع کردن، اونم با چه شرایطی: لامپ‌ها رو موازی و سریال ببندیم، باتری‌ها رو موازی و سریال ببندیم، توی این ۴ حالت اگه یه لامپ رو باز کنیم چی می‌شه، یه باتری رو برداریم چی‌می‌شه و… بله! تعجب نکنید. دقیقا مطالب کتاب کلاس چهارم دبستانه!
بچه رو تبدیل می‌کنن به اقیانوسی از دانسته‌ها، البته اقیانوسی با عمق ۱ سانتی‌متر!
و بچه دبیرستانی ما یه مسأله ریاضی رو از سه تا راه بلده حل کنه، ولی اگه یه تراول بدی دستش که بره نون بگیره، اگه توی حساب کردن نون مشکل پیدا نکنه، توی برقراری ارتباط با نونوا حتما مشکل داره.
خیلی مشکل داریم. فردگرایی توی سیستم تحصیلی بی‌داد می‌کنه. چیزی که برای فرد سمّه. همینه که توی وزنه‌برداری و کشتی و شطرنج مقام میاریم، ولی توی بازی‌های گروهی همیشه مشکل داریم.
بگذریم. یه پست کوتاه توی روزای آینده می‌ذارم راجع به سیستم آموزشی دبستان توی کشورهای پیشرفته.
تا بعد.

با: صادق نقاش‌زاده یزدی

صادق نقاش‌زاده یزدی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

البته اینکه قدرت و توان پردازش مغر همراه با بزرگ شدن افزایش پیدا می‌کنه واضح است. اینکه یه مطلب را در سالهای اول خلاصه و سطحی بیان می‌کنند و بعد در سالهای بعد مرتب کامل می‌کنند به این دلیله.
مشکل من اینه که مطالبی که گفته می‌شه مطلب به درد زندگی بخور نیست.
از نظر من یکی که از نظام آمورش عمومی (دبیرستان) بیرون میاد، باید بتونه مشکلات عادی زندگی‌ش را حل کنه و زندگی کنه. الانه کسی که میاد بیرون اگه ولش کنند از گشنگی ممکنه بمیره! این درست نیست. هست؟

با: یاسمن

یاسمن — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

من شنیدم که میخوان پیش دبستانی رو جز سالهای تحصیلی رسمی کنن!
هیچ چیزی به بچه ها عمقی یاد داده نمیشه
فقط مطالب سنگین رو میارن تو سنین پایین ناقص میگن بعد تو سالهای بعد هی تکرارش میکنن و چیزای مهم رو جا میندازن.

با: احسان

احسان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

هر وقت اعصابت خورد شد، فحش بده به جد و آباء یکی که اگه مطالب سیاسی ممنوع نبود می‌گفتم کی. )

با: مهدی امیرحیدری

مهدی امیرحیدری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

متاسفانه اشتباهاتی توی سیستم و حتی متون آموزشی دبستان دیده می‌شه که حتی از یه بچه هم انتظارشو نداری. گاهی چنان اعصابم از این اشتباهات به هم می‌ریزه که حد نداره. ولی هیچ کاری نمی‌شه کرد، متاسفانه.

با: صادق نقاش‌زاده یزدی

صادق نقاش‌زاده یزدی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

چه باید کرد آیا؟
یادمه یه چندین سال پیش کتاب علوم دبستان شایدم راهنمایی (الان یادم نیست) را دیدم. مطالب کتاب رفته بود به سمت اینکه علم زندگی بشه. که برام خیلی جالب بود. اون موقع احساس کردم که گویا آدم عاقل هم در سیستم آموزش و پرورش یافت می‌شه.
اما، اما گویا زور حمقای قوم خیلی بیشتر و روز به روز دریغ از دیروز.

با: احسان

احسان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

همینطوره.

با: مهدی امیرحیدری

مهدی امیرحیدری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ممنون. نظر لطفته هادی خان

با: هادی خبیری

هادی خبیری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خیلی پسند بود دکتر.

با: مهدی امیرحیدری

مهدی امیرحیدری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام احسان جان.
دقیقا. همه با هم مسابقه گذاشتن که هرچه بیشتر بچه‌هاشونو داغون کنن. چه ازنظر روحی و چه جسمی.
زمون ما، دبستان دو شیفته بود: ۸ تا ۱۱:۳۰ و ۱۴ تا ۱۶:۳۰. عیب‌های خاص خودشو داشت، ولی خستگی بچه‌ها کمتر بود. الان یه سره از ۸ تا ۱۲:۳۰ یا ۱۳. این‌جوری خیلی خوبه، به شرط این که بقیه روز آزاد باشن. توی دبستان، بعضی از بچه‌ها ازنظر جسمی واقعا قابل ترحم هستن. اونوقت می‌بینی باید حداقل روزی ۵ ساعت هم توی خونه وقت بذاره برای کارای مدرسه‌ش.
واقعا تآسف برانگیزه که مسؤولین تدوین کتب درسی دبستان، قد یه ارزن هم از روان‌شناسی کودک نمی‌دونن و نمی‌فهمن.