¹ نفحه: بوی خوش، نسیم خوشبو.
² خواجه‌تاش: هم‌خواجه، دو غلام را گویند که یک صاحب و مولی دارند.
‌

افرادی میشناسم که رفتارشون با آدم چادری و غیر چادری کلی تفاوت داره یعنی یه جورایی تابلو ست که این تفاوت رفتار فقط به خاطر نوع پوششونه. چرا باید نوع پوشش، نماد عقیده -دینی- باشه؟ چرا باید عقیده -دینی- مبنای رفتار باشه؟ اگه تا دیروز -و حتی الان تو نظام حکومتی و عرف- آدمای غیر‌مذهبی از لحاظ اعتقادی آزادی کامل نداشتن و حتی گاهی خیلی از عقاید و سلایقشون زیر سوال میرفته -مثل طرح حجاب یا حکم‌های مختلف راجع به روزه‌خواری- چرا الان جامعه که یعنی هر روز روشنفکر تر از دیروز میشه باز همین روال رو داره طی میکنه؟ با این تفاوت که این بار آدمای باحجاب، روزه‌دار و یا حتی دین‌دار مسخره میشن. اگه کسی دنبال آزادی عقیده ست اول خودش باید به آزادی عقیده پایبند باشه. دین‌ هم نوعی عقیده ست، به ازادی مذهبی‌ها و غیرمذهبی‌ها احترام بذارین.

پ.ن. آدما یا روزه میگیرن، یا روزه نمیگیرن، پس به کار بردن اصطلاح روزه‌خواری واسه دسته دوم اشتباهه.

** عده‌ای رو میشناسم که نماز نمیخونن ولی روزه میگیرن، سوال شد واسم چرا؟ نماز که خوندنش راحت‌تر از روزه گرفتنه، چیه که ما رو مجاب به روزه گرفتن میکنه ولی به نماز خوندن نه؟

‌‌
پ.ن. : حتما جملات عربی رو هم بخونید، فوق‌العاده قشنگ‌ند.
‌

وقتی در ترافیک گیر کرده‌ای لاینی که تو در آن هستی دیرتر از بقیه راه می‌افتد.
در صورتی که شانس انجام درست یک کار ۵٠-۵٠ باشد، احتمال غلط انجام دادن آن ٩٠٪ است.
۸۰٪ امتحانات پایان ترم بر اساس کلاسی است که در آن غایب بوده‌ای.
میزان عشق دیگران به تو، نسبت عکس دارد با میزان علاقه‌ی تو به آنها.

لابد جملات فوق رو بارها در ایمیل‌های فورواردی و وبلاگها دیده‌اید. اینها همون قوانین مورفی هستند که احمد سمیعی هم قبلا درباره‌اش نوشته بود. +
نمی‌خوام تکرار مکررات کنم. داستان این‌ه که چند وقت پیش داشتم یکی از این قوانین رو می‌خوندم، به نظرم رسید شباهت زیادی به شعر زیر داره:
چون بد آید، هرچه آید بد شود / یک بلا، ده گردد و ده، صد شود
آتش از گرمی فتد، مهر از فروغ / فلسفه باطل شود، منطق دروغ
پهلوانی را بگرداند خسی / چیره گردد پشه‌ای بر کرکسی
…¹
استقبال دوستانِ جگرسوخته از این شعر باعث شد سعی کنم شعرهای بیشتری با این سبک و سیاق به یاد بیارم. اینها رو توی پستهایی به عنوان «مورفی در کلام بزرگان» می‌نوشتم. بعدا یکی از مریدان خاص حضرت مورفی پیشنهاد داد که بهتره همه‌ی شعرها در قالب یک نوت جمع بشه.
شاید شما هم بتونید چیزهایی به این مجموعه اضافه کنید:

مورفی در کلام حکیم طوس:
که گیتی سراسر فسوس است و رنج / سرآید همی چون نمایَدْت گنج

مورفی در کلام شیخ عطار:
چون توانستم ندانستم، چه سود؟ / چون بدانستم، توانست‌م نبود

مورفی در کلام شیخ اجل:
اگر صد ناپسند آید ز درویش / رفیقانش یکی از صد ندانند
وگر یک بذله گوید پادشاهی / از اقلیمی به اقلیمی رسانند

ایضا له:
هر کجا دردمندی از سر شوق / گوش بر ناله‌ی حَمام² کند
چهارپایی برآورد آواز / وان تلذذ بر او حرام کند

ادامه دارد…
‌‌

فصل اول
من دانش‌آموز سال آخر دبیرستان سزار چاوز، در محلهٔ آفتابی «میشن» در‬ ‫سانفرانسیسکو هستم. به همین دلیل هم یکی از تحت‌نظرترین انسان‌های جهان‬ ‫به حساب می‌آیم. اسم من «مارکوس یَلو» است، ولی در موقع شروع این داستان، به‬ ‫اسم ‪ w1n5t0n‬شناخته می‌شدم، که «وینستون» تلفظ می‌شود.‬ ‫این اسم «دابلیو ـ یک – اِن ـ پنج ـ تی ـ صفر ـ اِن» تلفظ نمی‌شود ــ مگر آن که گوینده‬ ‫ناظمی پرت، و چنان از دنیا عقب باشد که هنوز به اینترنت بگوید «ابَر شاهراه اطلاعاتی».‬ ‫
من آدمی دقیقاً همینقدر پرت می‌شناسم، به اسم «فرِد بنسون»، یکی از سه معاون‬ ‫سزار چاوز. یک آدم حال بهم زن؛ مثل یک دمل ناجور روی سینه بشریت. ولی اگر قرار ‫است آدم زندانبانی داشته باشد، بهتر است طرف کاملاً از مرحله پرت باشد تا این که‬ ‫بداند واقعاً چه به چه است.
‬ ‫صبح یک روز جمعه، همین شخص در سیستم بلندگو مدرسه مرا صدا زد: «مارکوس‬ ‫یلو»، بلندگوها همینجوریش داغون هستند، مِنمِن مادرزادی بنسون که بهشون اضافه ‫بشود نتیجه صدایی می‌شود که بیشتر شبیه تلاش برای هضم یک بوریتوی فاسد شده‬ ‫است تا اعلانات مدرسه. ولی ابناء بشر در تشخیص اسم خود در میان اصوات نامفهوم ‫مهارت دارند ــ این یکی از عوامل تنازع بقاست.‬
‫کیفم را برداشتم و درِ لپتاپم را تا سه‌چهارم بسته شدن پایین آوردم ــ نمی‌خواستم‬ ‫دانلودهایم از بین بروند ــ و خودم را برای آنچه در پیش بود آماده کردم.‬

در مورد نویسنده:

‫کُوری داکترُو، متولد ٧١ ژوئیه ١٧٩١ در شهر تورنتوی کانادا، نویسندهٔ داستان‌های‬ ‫علمی تخیلی، وبلاگ‌نویس، روزنامه‌نگار، و فعال در زمینهٔ تکنولوژی و حقوق دیجیتال‬ ‫است. در گذشته وی مدیر بخش اروپای بنیاد جبههٔ الکترونیک ١ بوده است. او برای‬ ‫رسانه‌ها متعددی از جمله مِیک، اینفورمِیشِنویک، گاردیَن، نیویورک‌تایمز، پاپسای، و‬ ‫لوکاس مقاله می‌نویسد.‬ ‫وی از فعالان آزادسازی حقوق پدیدآورنده (کپی‌رایت) و طرفدار سازمان «کریتیو‬ ‫کامنز» است، و تا کنون نسخهٔ الکترونیکی همه‌ی کتاب‌های خود را تحت یکی از‬ ‫مجوزهای کریتیو کامنز و به طور رایگان ارائه کرده است. از کوری داستانهای متعددی‬ ‫به چاپ رسیده است. پرفروشترین آن‌ها، کتاب حاضر، برادر کوچک، است که در سال‬ ۲۰۰۸ عرضه شد و تا کنون جوایز بسیاری را به خود اختصاص داده است. از دیگر‬ ‫کتاب‌های داکترُو میتوان به «برای بُرد»، «سازنده‌ها»، «کسی به شهر می‌آید، کسی از ‬‫شهر می‌رود»، و «قبیلهٔ استاندارد شرقی» نام برد.‬ ‫آثار داکترُو را می‌توان در سایت شخصی وی، ‪ ،http://craphound.com‬پیدا‬ ‫کرد.

‬پانوشت:
۱. با توجه به اینکه در این داستان از اصطلاحات رایانه‌ای زیاد استفاده شده است، شاید دم دست بودن یک متخصص رایانه بخصوص در زمینه شبکه برای افراد ناآشنا در هنگام مطالعه کتاب مفید باشد. هر چند نویسنده در پاورقی توضیحاتی در مورد بسیاری از این اصلاحات و ابزارها داده است. ۲. بعد از داستان کتاب توضیحاتی در مورد امنیت و محرمانگی در اینترنت نوشته شده است. اگر اهل خواندن داستان نیستید اما از اینترنت زیاد استفاده می‌کنید و برای حریم شخصی خود ارزش قائلید، حداقل این قسمت کتاب را مطالعه نمایید.

می‌دونید همش تقصیر بی‌حوصله‌گی شما هم نیست من هم حسش را ندارم که دوباره بنویسم. خوب اگه خوندین برین سراغ دومی. می خوام در مورد اون نکته ای رو بگویم. اینم لینکش:

چهل سال بعد در چنین روزی

آقا خلاصه اینکه نه به خاطر اینکه دوستش داریم. نه بخاطر اینکه در مراحل تاسیس انجمن‌مان خیلی زحمت کشیده است. و نه حتی بخاطر اینکه من شخصا با سماجت او اعضای خانواده بزرگی را دوباره پیدا کرد. نه فقط اینها!!! بلکه همانطور که گفتم «پیوستن اعضای جوان‌تر شرط بقا و تداوم انجمن و حضور بزرگتر‌های جمع ضامن ثبات و سلامت جمع است.» به نظر من علی مدرسی هم یکی از بزرگ تر های انجمن است و علاوه بر آن نشانه آنکه چقدر ما می‌تونیم توی انجمن‌هامون سرمایه‌هامون را حفاظت بکنیم. همیشه ظرفیت‌های جدید به قیمت از دست دادن سرمایه‌های قدیمی‌تر نباشد.

پینوشت ۱: مقام معظم سردبیری اگر این اشارت‌های حکیمانه شما نبود حتما میت روی زمین می‌مداند و شاید هم می‌گندید. و خدا سایه تدبیرهای حکیمانه شما را از سر ما کم نکند اما جسارتا و احیانا اصلا زبونم لال درست است که سردبیر سرور ماست اما یک سری از بدخواهان و از آن بدتر خواص بی‌بصیرت معتقدند سردبیر هم گاهی می‌تواند یک تکانی به این کشتی انقریب به گل نشسته بزند و بلاخره سردبیری گفتن نه برگ گل رز. البته ما در التزام کامل به مقام سردبیر هرگز ذره‌ای تردید به خودمان راه نمی‌دهیم که سردبیر را چه به اینکارها همین که وبلاگ را مورد تفقد قرار می‌دهند صفحه را پرینت گرفته من الباب تبرک به دیوار اطاقمان می‌زنیم اما کاش سردبیر کل وبلاگ‌نویسان سمپادی جهان برای این که این عوام ضعیف النفس خدای نکرده تحت تاثیر این وسوسه قرار نگیرند اندگی تکانی نیز به خود بدهند.

پینوشت ۲: خان ما خو خیلی چاکرم:)

علت عاشق ز علتها جداست، عشق اصطرلاب اسرار خداست

در این اوضاع وانفسای سینمای ایران و حضور دائمی احمد پور مخبر و جواد رضویان بر روی پرده، چهل سالگی فیلمی است نسبتا عمیق با دیالوگ ها وبازی هایی که به دل می نشیند. چهل سالگی روایت دیگری است از داستان عشق، عشقی که بیست سال پیش بر دلی آتش زده و تا امروز هر چند که زیر خاکستر، باقی مانده، روایتی دیگر از شیرینی است که خسرویی بلور دلش را شکسته و بند زدن های فرهاد سودی نداشته است . چهل سالگی برداشتی است مدرن از قصه اول مثنوی معنوی مولانا، قصه شاه و کنیزک و زرگر سمرقندی.

خوشتر آن باشد که سر دلبران، گفته آید در حدیث دیگران…

چهل سالگی را ببینید نه به خاطر حضور زیباترین مانکن بین الملی ایرانی، فرزان اطهری (که نامش در پوستر فیلم نیست، عکسش هم)، به خاطر لرزش صدای محمدرضا فروتن وقتی که می گوید: خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد…

من یک پیشنهاد می‌دم برای اینکه تست کنیم ببینیم کمای لوتوس برگشتی داره یا اینکه دچار مرگ مغزی شده:
اول اینکه خودم سعی می‌کنم توی یک ماه آینده هفته‌ای حداقل یک پست «خوب» بنویسم.
دوم از دوستانی که (۱)دستی در نوشتن دارند و (۲)دوست دارند اگه لوتوس فعال بشه جزو نویسندگان باشند (چه اینکه قبلا جزو نویسندگان بودند چه نبودند) خواهش می‌کنم توی این یک ماه هرکدوم حداقل یک پست «خوب» توی هر زمینه‌ای که دوست دارند بنویسند. اجازه می‌گیرم که زمان انتشار پستها دست من باشه.
سعی می‌کنیم در یک ماه آینده هر هفته ۲-۳ بار لوتوس آپ بشه. روی خوب بودن مطالب تاکید دارم.
بعد از این یک ماه، یک ماه بعدش رو ملاک قضاوت می‌گذاریم. اگر این شُک باعث شد دوباره لوتوس روی غلتک بیفته که فبه‌المراد. اگر هم نشد که مرگش رو اعلام می‌کنیم و دست‌کم چهار تا پست حسابی نوشتیم که به عنوان سنگ قبر این رو می‌مونه. چطوره؟

خب این پیشنهاد من بود، نظر اصلی رو سابقون باید بدن که ازشون می‌خوام توی کامنتها اینکار رو بکنن. کسانی هم که می‌خوان پستی بنویسن، لطفا اعلام کنن.

پ.ن.: اینها همه، نظرات شخصی من بود. نه خواننده بودن به کسی حق تعیین تکلیف می‌ده نه من سخنگوی همه‌ی خوانندگان‌م. صرفا دیدگاه شخصی من به عنوان یکی از خوانندگان بود.
‌

رفتم وبلاگم رو راجع به سمپادیا تو دنیای مجازی آپ کردم بعد گفتم اینجا هم یه چی بگم ببینم نظر شماها چیه: رابطه فیس‌بوکی

یه وقت فکر نکنین قصد تبلیغات داشتما (احسان مخاطبم تویی) فقط چون می‌دونستم خیلی‌ها با اینجا راحت‌ترن گفتم اینجا بگم.

دوستان در صورت علاقه به شرکت در این کارگاه با دفتر مشاوره روزبه تماس بگیرید.
نشانی:‌ یزد، ابتدای خیابان مسکن و شهرسازی
تلفن: ۶۲۹۱۵۵۵
این کارگاه عصر روز سه‌شنبه هر هفته از ساعت ۱۷:۳۰ لغایت ۱۹:۰۰ تشکیل خواهد شد. اولویت ثبت‌نام با آقایان. هزینه کارگاه ۳۰۰۰ تومان