کردیم سـفـر به ملک هسـتی، ز عــدم

چون نوســـفران، میان ره بخـت بخفت

شادی ره خود گرفت و من ماندم و غم

صدرا پسر منه که خیلی از دوستان دیدنش. پسر باهوش و بازیگوشیه.

امسال کارای مدرسه‌ش خیلی سنگین‌تر از سال گذشته شده.

واقعا عجیبه! کتاب علوم چهارم دبستان رو یه چکی بکنید. مطالبی پراکنده و غیر متناسب با سن این بچه‌ها. مثلا یه چندتایی از عناوین رو ببینید: انواع سلول‌های تشکیل‌دهنده برگ، وسایل مختلف آزمایشگاهی، و از همه اینا بدتر، مدارهای ساده الکتریکی با تمام جزئیات مثلا: مداری با ۲ باتری و ۲ لامپ، لامپ‌ها رو سری ببندید، موازی ببندید، باتری‌ها رو سری و بعد موازی ببندید. تموم این حالات را با هم مقایسه کنید و…

فشار زیاد درسی روی بچه‌ها مطمئنا در وضعیت روانی حال و آینده‌شون تأثیرات منفی زیادی داره و خواهد داشت. نمی‌دونم به کی باید اینا رو گفت. نمی‌دونم چه گروهی مسؤول تالیف و تدوین کتاب‌های چهارم دبستان هستن، ولی به نظرم گروه بسیار بی‌سواد و بی‌تجربه‌ای هستن. خیلی دلم می‌خواد حضوری این جماعت رو ببینم و اینو بهشون بگم.

بگذریم.

روال درسی صدرا اینه که ظهر میاد خونه. تکالیف روز رو که روی برچسب نوشته میزنه به دیوار که هم جلوی چشم خودش باشه و هم مامانش در جریان تکالیف قرار بگیره.

دیروز نگاهی به برچسب تکالیف صدرا انداختم. بد نیست شما هم ببینید:

فوتبال بازی شود. کامپیوتر بازی شود. کارتون دیده شود. ذره‌ای درس خوانده نشود. همین.

کلی خندیدم. و تکلیف اصلی، برچسبی بود زیر اون یکی. تصویرشو ببینید:

حجم تکالیف یک شب! واقعا برای سیستم آموزشی کشور متاسفم. سیستمی که دانش‌آموزش باید توی خونه دانشجو باشه و دانشجوش می‌تونه فقط توی کلاس درس گوش بده و هر روز از دانشگاه که میاد بیرون، خوش باشه تا شروع کلاس‌های فردا!

یه زمونی جلسه‌ای بود درمورد سیستم آموزشی دبستان در کشورهای پیشرفته. نکات جالبی داشت که دفعه بعد براتون می‌نویسم.

این خارجکیا تعداد روزهای ماه‌شون از ما بیشتره! بیخود نیست پیشرفت می‌کنن!

تصمیم دارم گاهی که شعری یا مطلبی می‌خونم و برام جالبه، اینجا بنویسم که دوستان هم لذتی ببرن، همین جوری!

به نظرتون خوبه؟ باکیش نیس؟

ای روی تـو، مـاه عالــم ‌آرای همـه
وصــل تو شب‌ و روز تمـنـای همــه
گـر با دگـران بـه ز منـی، وای به مـن
ور با همه‌کس همچو منی وای همه