داستان آموزش

بعضی ها ۴ سال و بعضی ۷ سال اونجا درس خوندیم. تو یک محیط خاص!! رشد !! پیدا کردیم. حالا چی شده نتیجه اش؟ چند درصد از ما واقعا اونطور که باید استعداد هامون رو شناختیم؟ چند درصد از ما به دنبال اون رفتیم؟ به دنبال رویاهای شخصیمون؟ و چند در صد موفق شدیم یک فرزانه واقعی در اجتماع باشیم؟

اینها سوالاتی هست که گهگاه ذهن همه ما را به خودش مشغول می کنه، و وقتی پررنگ تر میشه که ما یه بچه داشته باشیم و بخواهیم در مورد درس و تحصیلش برنامه ریزی کنیم. زمان سریع می گذرد و همه ما به نوعی اشکالاتی رو در سیستم آموزشی می بینیم اما چرا هیچ کدوم از ما نمی تونه کاری برای این موضوع به این مهمی بکنه؟ آیا ما هم می خواهیم مثل پدر و مادر هامون بچه رو تو بهترین مدرسه ( بهترین محیط رقابتی برای قبولی در کنکور!!) بگذاریم؟ کاش اون روزها که ما مدرسه می رفتیم یکی پیدا می شد و به ما می گفت که آموزش زیربنایی ترین بخش مملکت هست. توی راهی قدم بگذارید که بتونید پرورش بدهید بهترین ها را با بهترین ایده ها. شاید اونوقت یه روزی مملکت ما زیربنایی تغییر می کرد.

————————————————————————————————-

چند روز قبل که با یکی از بچه ها صحبت می کردم که چرا یکی از بچه های خودمون نمی تونه مدیریت مدرسه رو برعهده بگیره ( با توجه به اینکه بچه های انجمن هدف گذاریهای خوبی رو برای مدرسه کرده بودن) و این هدف گذاری ها رو اجرا کنه، می گفت مشکل قانونی داریم. مدیر باید سابقه داشته باشه و …

یعنی میشه وقتی برسه که کسایی که می فهمند و سیاست گذاری های بهتری دارند بتوانند آموزش ما را دچار تحول کنند؟

برچسب ها: ,

دیدگاه

آنقدر نظرات با هم متفاوتند و گاه متضاد حتی در قشر تحصیل کرده که تصمیم گیری برای نوع آموزش و خصوصا اینکه آیا باید استعدادهای برتر رو یکجا جمع کرد یا نه، واقعا سخته

[پاسخ]

کاش هم اندیشی فردای اعضای انجمن با نمایده سازمان ثمرات خوبی داشته باشه

[پاسخ]

و کاش شما هم بودین فردا ۹ تا ۱۰ صبح دفتر انجمن

[پاسخ]

سلام.
چیزی که من طی سال‌ها فهمیدم اینه که مشکل آموزش در جامعه‌ی ما،‌ ریشه درون خانواده‌ها داره و به‌سادگی قابل حل نیست.
از بچه‌ی ۶ ساله داره تست می‌زنه!
هرکسی هم بیاد و بخواد با این سیستم تست و کنکورمحور بجنگه، در شرایط فعلی محکوم به شکسته.

[پاسخ]

ارسال دیدگاه