فرهنگ کار و روزی حلال

واقعا کار تو فرهنگ ما جایگاهش کجاست؟ همه ما می دانیم که در اسلام کار از اهمیت زیادی برخوردار است « الکاد لعیاله کالمجاهد فی سبیل الله» ، جوینده روزی و کوشش کننده برای تحصیل آن همچون مجاهد در راه خدا درجه دارد . در اسلام کار خود نوعی عبادت است اگر در راه خدا باشد . همه بزرگان انبیا و امامان اهل کار و تلاش بودند و برای کسب روزی تلاش می کردند. همه اینها قداست کار را می رساند. اما اگر نگاهی به فرهنگ جاری در بین مردم در کشورمان داشته باشیم می بینیم امروزه همه به دنبال این هستند که از آسان ترین راه بیشترین منفعت را بدست بیارند. در حقیقت ما کار گریز هستیم. اگر می شد که بخوابیم و از آسمون برامون پول بباره بیشتر لذت می بردیم.

پدربزرگم چند وقت پیش مهمان ما بودند و از گذشته تعریف می کردند. از پدربزرگشان که چگونه روزی حرام را به خانه راه نمی دادند و همه مردم اینگونه بوده اند. مثلا می گفتند پول اضافه ای که  مشتری برای طراحی نقش ترمه داده بوده را هرگر به خانه راه نداده و به او برگردانده بودند و یا وجه اضافی که از پرداخت مالیات به دولت به ایشون باز پس داده شده بوده در محل جداگانه ای نگهداری می شده است تا سال بعد دوباره به همان مصرف برسد. خلاصه ورود هر نوع پول که خارج از نتیجه کسب و کار بوده است را در زندگی باعث نزول بلا می دانستند. خیلی در حلال و حرام دقت می کردند و حق الناس را رعایت می کردند. اما امروزه ما می بینیم که مردم دوست دارند از هرجا که می توانند ( حالا حلال و حرام دیگه اینقدر ها معنی نداره و همه حقشون خورده شده است.) کسب منفعت کنند. واقعا به کجا داریم میرویم؟این تغییر فرهنگ از کجا ناشی شده و می شود؟

تا زمانی که عادت داریم به بهانه تعارف در برابر حقیقت پرده پوشی کنیم و به قول معروف پارتی بازی!  تا هنگامی که فکر کنیم کارکردن با عبادت و یا بهره وری از مواهب معنوی ماههای مبارک منافات دارد، تا زمانی که خود و دیگران را عادت می دهیم به خوردن پولهای بادآورده، اضافه کارهایی که هیچ وقت انجام نشده، سودهای بیشتر از معمولی که برای زودتر رسیدن به آخرین پله زندگی برروی اجناس کشیده می شود و … فرهنگ خوب کار تحلیل می رود و جز ویرانی و تنبلی و تنپروری چیزی باقی نمی گذارد.

بعضی از رفتارهای غلط و برنامه ریزی های اشتباه به اسم دین یا هر چیز دیگر در این زمان بستری جهت فرهنگ سازی اشتباه را فراهم می کند.

امیدوارم یک مقدار عاقلانه تر بیاندیشیم. هر حرکت امروز ما فرهنگ یک عمر یک مملکت را می سازد. و هرچه امروز بکاریم فردا برداشت می کنیم. ما می توانیم حداقل خود و فرزندانمان را با روزی حلال پرورش داده و کمک کنیم تا فرهنگ خوبِ کارکردن در نسلهای بعدی جاری شود.

دیدگاه

یکی از مشکلات عمده ی کشور ما همینه که شعارها و نمادهای ملی- مذهبیمون کاملا با رفتارهامون متفاوته. یکیشم همین فرهنگ کاره.
البته یه روزی خیلیهاش با هم تناسب داشته( که البته به درست و غلط بودن اصل اون قانون کاری ندارم) و این نشون میده ما ایرانی ها ذاتا تن پرورده نبودیم. به نظر من که یک سری سیاست های متناقض روی این مورد صحه گذاشته. نمونه هاشم زیاده و نشون میده این چنین دوگانگی هایی با سیاست های خاصی بیشتر میشدن و بالعکس با بعضی سیاست ها هم کمرنگ تر میشدن.

[پاسخ]

ارسال دیدگاه