لوتوس و دیگر هیچ

واسه مراسم ۱۱ فروردین که آقای لغوی بهم گفتند که واسه غرفه‌های نمایشگاه باید بروشور تهیه بشه، ایمیلی زدم به نویسندگان لوتوس. اگه اشتباه نکنم اوایل اسفند بود و بروشور باید ۲۰ اسفند ماه آماده می‌شد. جالب بود واسم که تو این مدت هیچ احدی حتی به ایمیلم جواب نداد، فقط صادق (و البته مامان) چون خودش غرفه پرداخت رو داشت تا حدی در جریان بود، کمی هم‌فکری کرد. ولی باز دست تنها بودم که آخر متوسل شدم به آقای احسان. گفتم اگه لوتوس نویسنده ثابت نداره حداقل یه خواننده (کامنت گذار ثابت داره) مطالب بروشور رو با زورِ سر هم بند کردن یه پست خودم و صفحه  لوتوسی‌ها ی وبلاگ جور کردم. و البته یه ستون که مطلبی از آقای رکوعی گذاشتم که از قضا شانسی دیده بودمش ولی خیلی مناسب شرابط اون موقع است. حس ناخوشایندی داتشم از اینکه این ۱۷ نفر نویسنده لوتوس کجا هستند؟؟ مگه لوتوس چیه و واسه چی تشکیل شده که این قدر باید غریب باشه؟

دقیق عین همین حس رو وقتی داشتم که باید واسه غرفه‌ها کسی رو تعیین می‌کردم که حداقل بتونه وقت استراحت تو غرفه بمونه. عملا کسی نبود … صادق و مهسا که خودشون غرفه داشتن. آقایون دکترها که اصلا خودم هم روم نمیشد بهشون بگم. زهرا؟ حمزه؟ حجت؟ عامو؟ سعید رکوعی؟ احمد سمیعی؟ سلاله خانم؟ خانم کربلایی و طلائی پور که اصلا نه مطلبی ازشون دیده بودم نه هیچی؟ احسان دهقانی؟ مصطفی نظری هم که مسئولیت سمعی بصری مراسم رو داشت؟ خودم هم مونده بودم، لوتوسی‎‌ها کجان؟

یادم افتاد سر درست کردن بروشور آقای یزدی پیشنهاد دادن در مورد کم کار شدن لوتوس و عللش هم می‌شه نوشت. منتها چون وقت نبود و مشغولیت زیاد بود موکول کردم به بعد. این چند مدت خیلی فکر کردم. یعنی این قدر بیکار نیستم که دائم بهش فکر کنم‌ها ولی امکان نداشت وارد نت بشم و فایرفاکس رو باز کنم و یادم نیاد مصیبتی به اسم لوتوس هم هست. بارها داشبورد رو باز کردم و نیت نوشتن مطلب کردم ولی باز ننوشته بستمش. چرا نوشتن واسه لوتوس این قدر سخت شده؟ مگه چه انتظاری ازش داریم؟ چرا خیلی ها دیگه نمی‌نویسن. خودم مهمترین عامل رو مشغولیت … مشغولیت نمی‌دونم. چرا که خیلی از همین نویسندگان کم کار لوتوس وبلاگ خصوصی دارن و تو وبلاگاشون هم فعال هستند. پس چرا لوتوس این قدر غریبه؟ شاید حتی یکی از دلیلاش همین داشتن وبلاگ خصوصی باشه. اره! منم باشم واسم راحتتره تو وبلاگ خودم بنویسم، چون می‌دونم اونجا خواننده ازم انتظاری نداره چون وبلاگ شخصی‌ه و شخضا می‌تونم توش هر چرت و پرتی بنویسم. ولی لوتوس … انتظار دارن مطلبی در خور و شان لوتوس نوشته بشه. واقعا نمی‌دونم … نمی‌دونم چرا لوتوس این قدر غریب شده و چه میشه کرد که فعالتر بشه؟ شاید به قول آقای رکوعی؛ لوتوس فعالیت مفید خودشو کرده. شاید الانم وقت این باشه که درشو تخته کنیم و هر کدوم بریم پی زندگی خودمون.

پ.ن. اینا فکرای من بود، چند روز پیش که تو فیس‌بوک دیدم آقای دکتر مطلبی نوشتن یه مرسی بهشون گفتم. دقیقا بدین منظور که دیگه داشتم از همه ناامید می‌شدم. مطلب آقای دکتر و مصطفی تو این یک هفته یه ذره دلگرمم کرد.

بعد نوشت : البته الان دیدم سلاله خانم هم در جواب مصطفی مطلبی نوشتن.

دیدگاه

همه اینهایی که گفتید دلیلی برای بستن یک بلاگ نیست!
من همین وبلاگ کم کار را بیشتر دوست دارم.
همین که هر روز رفرش کنم و ببینم آخرین مطلبش را خوندم و حساب کامنت هاش را هم نگه بدارم…
همین که وقتی پست جدید اومد، خوشحال بشم…
همین که وقتی پستی می ذارم به انتظار کامنت دوستان بشینم…
همین که وقتی میام توش هوس کنم پستی از خانم درگاهی یا بقیه دوستان ببینم و نباشه، و دلم براشون تنگ بشه

فعلن فکر نابود کردن لوتوس را از ذهنتون بیرون کنید 😀

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۳ام, ۱۳۸۹ ۱۱:۳۱ ب.ظ:

خوب منم اصلا قصد نابود کردن لوتوس رو نداشتم و ندارم :دی اصلا چی کاره ام مگه؟؟؟؟
بیشتر میخوام فعالش کنم و نیازمند نظرات و کمک شماها هستم.
لوتوس الانش تا حدی خوبه (یعنی حداقل واسه ماها دوست داشتنیه) ولی چی کار کنیم که عالی بشه؟

[پاسخ]

سلام.خوبین؟پست واقعا تاثیر گذاری بود.
اما چن تا نکته:
اول نظر شخصی‌:۱
-یکی‌ یوزر و پس بدت که منم بنویسم.سعی‌ میکنم حتما هفته‌ای یه پست بذارم.
۲-باور کنین چن نفریو میشناسم از جمله خودم که هر روز میان لوتوس و به قول مصطفی حتا آمار کامنتشم دارن. پس فک نکنید اققدرا هم قریب هسد.
اما از نظر مدیره انجمن:
میتونیم یه فراخوان اسمسی یا اینترنتی بدیمو یه مدت تو چش همه بکنیم که بید بنوسد یا بوخوند.
اصلا چه معنی‌ داره مدیر عامل نظر بده،گروها باید خودشون جذب کنن مشتریشیون را.:)))
i love lotus

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۴ام, ۱۳۸۹ ۱۱:۱۱ ق.ظ:

آقای خبیری اون روز هم گفتم بهتون، یوزر و پس رو که من نباید بدم. شما از قسمت سمت راست وبلاگ (اونجا که نوشته ثبت نام) نام نویسی کنین من تایید میکنم. با این حال چشم. یه اینوایت میفرستم.
هفته‌ای یه بار هم ننوشتین عیب نداره. مهم الان اینه که خیلی ها حتی سالی یه بار هم نمینویسن.
آیا نیاز هست لوتوس اسم ۱۷ تا نویسنده رو یدک بکشه در حالی که عملا ۵-۶ تا بیشتر نویسنده ندارن؟

بعد مدیر عامل که سرور هستند و اینا. درست ولی خوب مدیر عامل هم میتونن نویسنده یا خواننده باشن. پس اگه نظر بدین خوشحال میشیم حتی :دی

[پاسخ]

“مطالب بروشور رو با زورِ سر هم بند کردن یه پست خودم و صفحه لوتوسی‌ها ی وبلاگ جور کردم.”
منظورت “سرهمبندی کردم” بود دیگه؟

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۴ام, ۱۳۸۹ ۲:۳۱ ب.ظ:

من که میدونستم میای آخرش یه غلطی چیزی تو نوشته‌م در میاری :دی
منظور همان است که خواننده درست برداشت کنه

[پاسخ]

احسان پاسخ در تاريخ فروردین ۲۴ام, ۱۳۸۹ ۲:۴۵ ب.ظ:

ببین من الان این کامنت هادی رو دیدم، آب از لب و لوچه‌م راه افتاد، :دی تو دیگه به چشمم نمیای.

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۴ام, ۱۳۸۹ ۲:۵۱ ب.ظ:

:))))))))))))))))))
از دست شما :دی
خوب من سعی کردم حداقل نیم‌فاصله‌ها و تا حدی که توان دارم خیلی نکات دیگه رو رعایت کنم. سعی کردم :دی

به عنوان یک خواننده (فقط خواننده نه بیشتر) اگه بخوام نظر بدم، با آقای نظری مخالف‌م. حالا جای بحث‌ش زیاده ولی شما دقت کنید لوتوس و هر وبلاگی فقط نویسنده‌(ها)ش مهم نیستن، خواننده هم مطرح‌ه. خواننده برای مرور خاطرات سر نمی‌زنه که بیاد ببینه فلانی چیزی ننوشته و بگه خوب‌ه که لوتوس هست من‌باب نوستالژی!
من خودم لوتوس رو توی فید دارم، همیشه هم چک‌ش می‌کنم و اگه مطلبی باشه سعی می‌کنم فیدبک هم بدم. ولی ااین حدود یک سالی که توی کما بود، اصلا چیز جالبی نبود. بهتر بود یک پارچه نصب می‌کردین تا فلان تاریخ (یا تا اطلاع ثانوی) تعطیل می‌باشد. همه تکلیف خودشون رو می‌دونستن.

ضمنا با اس‌ام‌اس و اینها (کلا با هرگونه تو چشم کردن) به شدت ۱۰ ریشتر مخالفم!!
امیدوارم لوتوس فعال بشه ولی به همون خوبی قبل، شخصا دوست ندارم زورکی نگه‌ش داریم(دارید). هیچ چیز زورکی‌ای کیفیت نداره، اون سابقه‌ی خوب رو هم خراب می‌کنه.

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۴ام, ۱۳۸۹ ۲:۳۶ ب.ظ:

۱٫ باهات موافقم
۲٫ باهات موافقم
۳٫ باهات موافقم
۴٫ انشالا و باهات موافقم

[پاسخ]

مصطفی نظری پاسخ در تاريخ فروردین ۲۶ام, ۱۳۸۹ ۸:۳۶ ق.ظ:

خب حتمن آقا احسان تجربیات خوانندگی بیشتری نسبت به من دارند. چون من(شخصن) گرفتارم که وقت خوندن این طرف و اون طرف ندارم و خب نمی تونم درست قیاس بکنم.

اما من همه ی نقدهاشون را وارد نمی دونم. مسلمن حجم زیاد مطالب نشان دهنده ی پرکاری لوتوس نیست!(البته اگه منظور دوستان از اینکه لوتوس کم فعالیته و اله و بله در نهایت همین باشه).

ضمنن خوبه خواننده ها لوتوس را توی فید ریدر داشته باشند تا مثل من مجبور نباشند هر دم رفرش کنند و بگردند ببینند “راستی آیا جایی خبری هست هنوز” اونوقت نیازی به پرچم/پارچه/هرچی تعطیلی نیست. من با مفهوم تعطیلی برای یک وبلاگ گروهی مشکل دارم

اطلاح رسانی هم امر مهمی هست. پیشنهاد خوبی بود. شاید برخی واقعن علاقه مند باشند، اما خبر نداشته باشند. به نظر من این اتفاق اگر در یک زمان مناسب(با توافق نویسندگان) انجام شود مفید است. حتی می شود یک فراخوان به نویسندگان برای گذاشتن پست تا یک ماه آینده داد و پس از آن دعوت از خوانندگان برای مشاهده پست ها. و البته جایزه برای بهترین نویسنده و خواننده از طرف انجمن(قابل توجه آقای خبیری)

مسلمن که همه ما خوشحال خواهیم شد از مطالب(پست ها) و نظرات(کامنت ها) دوستان استفاده کنیم. پس لطفن همه قلم بدست بگیرید.
یا علی.

[پاسخ]

احسان پاسخ در تاريخ فروردین ۲۶ام, ۱۳۸۹ ۱۰:۱۷ ق.ظ:

در مورد نکته اول موافق‌م باهات. حجم زیاد نشونه پرکاری نیست ولی حجم کم (اساسا نبود حجم) نشانه کم‌کاری (تعلیق) ‌ه.
در مورد دوم باید بگم، معمولا فیدی رو توی ریدر اضافه می‌کنیم که فعال باشه و می‌خواهیم مرتب مطالبش رو بخونیم (با توجه به محدودیت فضایی از ریدر که جلوی چشم هست). تجربه نشون داده که به استثنای حالات خاص، فید غیرفعال معمولا حذف می‌شه.
به هر حال شما اگه وبلاگت رو مثلا یکسال آپدیت نکنی، اون یک سال وبلاگ تعطیل بوده چه باپرچم، چه بی‌پرچم. قبول نداری؟
در مورد اطلاع‌رسانی هم من یک نظری دارم باید فکر کنم تا درست بنویسم‌ش ولی علی‌الحساب بگم که اون چیزی که توی ۱۱فروردین شد رو بهش می‌گم اطلاع‌رسانی، برای اس‌ام‌اس و اینها همون عبارت هادی (تو چشم کردن) رو بیشتر قبول دارم.

[پاسخ]

منیره پاسخ در تاريخ فروردین ۲۶ام, ۱۳۸۹ ۲:۰۱ ب.ظ:

منظور منم حجم کار نبود، اینکه چرا خیلی از نویسندگان عملا لوتوس رو فراموش کردن . کردند … من از صحبت ها برخوردهایی که ازشون دیدم مطمئن شدم.
بعد اطلاع رسانی رو هم در حد شناسوندن کافی میدونم. هیچ نیازی نیست مثل برنامه گردشی و غیره هی تو بوغ و کرناش کنیم که چنین چیزی هم هست. بهتره مطالب و خود لوتوس طوری پیش بره که خود خوانندگان به قدری مشتاق بشن که همیشه پیگیرش بشن و یا حتی علاقه مند بشن که توش بنویسن. همون طور که اوایل لوتوس بود.
بعد اینکه نویسنده ای رو هم مجبور کنی به نوشتن رو هم قبول ندارم. در مورد فراخوان هم یه تجربه تودیع و معارفه داشتیم که کسی همکاری نکرد. نویسنده ای که خود لوتوس رو فراموش کرده چه اهمیتی میده به نوشتن توش؟

[پاسخ]

حقیقتش با اطلاع‌رسانی Push در مورد لوتوس موافق نیستم. خصوصا در این شرایطی که لوتوس در اوج نیست.
یک زمانی لوتوس فعال بود و کیفیت مطالبش هم به نسبت بالا بود. در اون شرایط نویسنده‌ی جدید احتمالی هم خودش رو ملزم می‌دونست که یا ننویسه یا اون معیار کیفیت رو رعایت کنه. اما وقتی وبلاگ نیمه‌جون باشه ممکنه نویسندگان بی‌تجربه به مصداق مَثَل “کاچی به از هیچی” پست بی‌کیفیت بنویسن و بعد هم وقتی آدم خودش درخواست کرده باشه که “آقا بیاید بنویسید” جای شکایت و اینها هم نیست.
لذا من ِ خواننده‌ی لوتوس گرچه که دوست‌دارم نویسندگان (خوب) جدید اضافه بشن، ولی روشی که تعبیر/سوءتعبیر به “آی خونه‌دار و بچه‌دار پستت رو بردار و بیار!” بشه رو نمی‌پسندم.
در مورد جذب خواننده هم نظرم شبیه به همین‌ه. مطالب خوب اگه نوشته بشه طبیعتا توی فیس‌بوک و جاهای دیگه share می‌شه و حالا می‌شه زیرش اطلاع‌رسانی بکنیم. ولی وقتی وبلاگ فعال نیست که نمی‌شه تبلیغ کنیم “به زودی در این آدرس وبلاگی فعال خواهد شد!”

[پاسخ]

ارسال دیدگاه