خَلَّهٌ واحده

دعای دوازدهم صحیفه‌ی سجادیه این طوری شروع می‌شه:‌

اللهم اِنَّهُ یَحجُبُنی عن مسئلَتِکَ خِلالٌ ثَلاث
و تَحدونی علیها خَلَّهٌ واحده
خدایا سه خصلت مرا از اینکه چیزی از تو بخواهم باز می‏دارد.
و یک خصلت به آن ترغیب می‏کند.
یَحجُبُنی امرٌ اَمَرتَ به، فَـاَبطَاْتُ عنه
و نهىٌ نَهَیتَنی عنهُ، فَـاَسرَعتُ الیه
و نعمهٌ اَنعَمتَ بها علَىَّ، فَقَصَّرتُ فی شکرها
باز می‌دارد: امری که به‌آن فرمان‌دادی و از آن سر تافتم.
و کاری که از آن نهی‌م کردی و به سویش شتافتم.
و نعمتی که به من بخشیدی ولی در شکرش کوتاهی کردم.
و یَحدونی علی‏ مسئلَتِکَ
تفضّلُکَ علی من اَقبَلَ بوَجههِ الیک
و وَفَدَ بحُسن ِ ظنّهِ الیک
و ترغیب می‌کند به درخواست از تو:
لطفت به آنکه با نیت پاک به تو روی آوَرَد.
و با خوش‌گمانی نزد تو آید.
اِذ جمیعُ احسانکَ تفضّل و اِذ کلُّ نِعَمِکَ ابْتِدآء زیرا همه‌ی احسان‌هایت از روی لطف و همه‌ی
نعمتهایت بی‏پیشینه اند.
فَها اَنا ذا یا اِلهی واقِفٌ بِبابِ عِزِّک … و اکنون ای خدای من! در پیشگاهت ایستاده‌ام …

‌‌
پ.ن. : حتما جملات عربی رو هم بخونید، فوق‌العاده قشنگ‌ند.

ارسال دیدگاه