سال ۱۳۹۰ مبارک؛ صد سال به از این سال‌ها

سلام. اِ! این تویی؟ چقدر بزرگ شدی! چاق شدی! عوض شدی! اصصن نشناختمت!!

چه خبر؟ پارسالا دوست، امسال هیچی!.. واقعن امسال دیگه هیچی؟ باورم نمی‌شد، ولی گویا داره باورم میشه 🙁

خب حالا که اینطور شد من دیگه بهت دفتر ۳۶۵ برگی نمی‌دم. چون اینطوری اگه پیش بری همه دفتر قدیمی‌ها را خط‌خطی می‌کنی. دفتر ۳۶۵برگی برای کسی به درد می‌خوره که دوست داشته باشه گذشته را روشن نگه داره، که هروقت برا گذشتش دلش تنگ شد، بشینه دفترش را ورق بزنه، یادش بیاد و … نه اینکه دم به دقیقه مسیر زندگیش عوض بشه و خط بطلان روی گذشته بکشه!
به جای دفتر، هرسال دعوتت می‌کنم به شهرفرنگ. شهر، شهر فرنگه، از همه رنگه. هر وقت تو شهر فرنگ من نگاه می‌کنی، همون چیزی که می‌خوای را می‌بینی. همش دوست داشتنیه. اگه از گذشته‌هاش هم چیزی دیدی، از خوشی‌هاش می‌بینی. هرچی هم بخوای نمی‌تونی غم و غصه توش پیدا کنی. اگه از آینده ببینی، برات جذاب و مهیجه. هیچ حساب و کتابی هم نداره، فقط خوبه. خوبه نه؟ دوست داری؟
من؟ منم دفترهام را می‌خونم.. می‌خونم تا ببینم کی بودم و چی دارم میشم… ببینم دل به چه چیزایی بستم و از چه چیزایی دل کندم… بعضی وقت‌ها هم فقط ورق می‌زنم، می‌خندم به چیزهایی که برام مهم بوده و ناراحت میشم از چیزهایی که برام مهم نبوده… کلن با خاطراتم زندگی می‌کنم؛ من اینطوری بیشتر دوست دارم.

چرا وایسادی؟ بیا نگاه کن دیگه. امروز داستان …

سال ۱۳۹۰ مبارک باشه، سالی سرشار از موفقیت و در پناه خداوند داشته باشید
برچسب ها: , ,

دیدگاه

mobarak bashe , mobarak bashee….sale noooo mobarak bashe. arezuye salamati, shadKami, movafaghyat va residan be behtarinnn Ha ro ba khoda sepordam…. negahetan be asman bashad 🙂

[پاسخ]

ارسال دیدگاه